Via een Facebook like van Femke, kwam ik vandaag terecht op praktijkvader.nl. Na een artikel gelezen te hebben was ik meteen enthousiast over de helderheid van communiceren. Fijn geschreven. Daarom ook meteen een podcast van Jeroen de Jong geluisterd. Daarin interviewde hij Arjan Vergeeg (van 356 dagen succesvol). Een hele fijne podcast met voor mijzelf veel learnings. Een aantal passages heb ik hieronder opgeschreven.

"Je hoeft zelf niet te veranderen. Wat veel mensen denken, en waar veel persoonlijke ontwikkeling over gaat, is dat je zelf heel erg moet veranderen. Dat je niet goed genoeg bent als mens. En dat je dus allerlei dingen moet bijleren of moet afleren om maar bepaalde dingen te kunnen bereiken. Wat je beter kunt doen, is voor jezelf een context creëren, een nieuwe omgeving creëren, waarin je heel goed tot je recht komt. Waarin alles wat je gewoon bent, alle goede dingen, alle dingen waar je van baalt, dat dat daar tot z'n recht komt."
"Dat je weer terug durft te gaan naar wat je zelf nu verlangt. Veel mensen zijn aan het doen wat de maatschappij allemaal van ze verwacht, of wat hun ouders misschien nog van ze verwachten, of wat een religieus systeem van ze verwacht. Heel veel mensen zijn vooral aan het voldoen van het beeld van een ander. En als het je lukt om dat los te laten, dan gaat het bijna vanzelf. Daar hoef je namelijk je best niet voor te doen. Dat ben je namelijk gewoon."
"Waar ben je jaloers op? Je bent alleen maar jaloers op iets of op iemand, omdat hij iets heeft of doet of is, wat je eigenlijk zelf heel graag had willen zijn of zou willen doen of zou willen hebben. Want anders ben je ook niet jeloers. Dus in de vraag waar ben je jaloers op, zit vaak je verlangen."
"Wat je vaak ziet is dat als mensen een rijtje moeten maken van mensen waar ze het meest tijd mee doorbrengen en mensen waar ze het meest van houden. Dan is dat vaak niet hetzelfde rijtje. Dat is ten dele niet zo heel erg. En misschien ook wel ok. Maar als dat te ver uit elkaar ligt, dan komt daar logischerwijs heel veel frustratie vandaan. En dat is dus ook meteen de oplossing, je hebt dus te zorgen dat je meer tijd doorbrengt met de mensen waar je heel graag bij bent. Iedereen kan dat. Alles daaromheen is excuus en bullshit."
"De kracht zit hem in het durven kiezen. Je wil dat het duidelijk is. Want anders leef je in een constant grijs gebied."
"Generaties die elkaar opvolgen komen steeds op elkaars schouders te staan, dan komt er dus een moment dat jij bovenaan staat. Totdat je kinderen krijgt, dan sta je weer een laagje lager, want dan staat er iets anders op jouw schouders. Wat je merkt dat als je zelf nog bovenaan staat, logischerwijs omdat je bovenop staat, kun je kun je verder kijken dan dat je ouders hebben kunnen kijken, jouw horizon ligt verder. En dus is het ook logisch dat je ouders niet alles zullen begrijpen wat je doet. Want je ouders kijken zover als ze kunnen, die houden van je, kijken met liefde naar je en die doen dus hun best je te beschermen. Ze zeggen dingen als zou je dat nu wel doen, et cetera. Dat doen ze niet om je te pesten, dat doen ze omdat dat het verste is dat ze kunnen zien. Maar jij staat op hun schouders, je kunt simpelweg verder kijken en dus is er een gebied wat zij nooit zullen snappen. En daarom moet je dus nooit als ambitie hebben dat je ouders jou volledig zullen begrijpen, want dat zal simpelweg nooit gebeuren, net zoald dat jij je kinderen nooit volledig zult kunnen begrijpen, want die kijken weer verder dan jij."

Mijn interesse voor zowel Jeroen’s praktijkvader.nl en Arjan Vergeer is in elk geval gewekt. En ik heb een aantal mooie vragen die ik mezelf de komende tijd eens ga stellen. Bedankt heren!